Fruska Gora

Geografski položaj
Fruska gora se smestila između Panonske potoline na severu, i savske depresije na jugu, i u vidu horsta se izdiže iz okolnog ravničarskog prostora. Sa severa i severoistoka je ograničena Dunavom i njegovom aluvijalnom ravni.

U visinskom pogledu spada u niske planine, jer svojim najvišim vrhom od 539 m.n.v. (Crveni čot) jedva prelazi granicu visokih bregova. Istočno i zapadno od ovog vrha visina bila postepeno opada.

Hidrografska mreža Fruške gore je veoma gusta i uglavnom pravilno raspoređena. Klima u nižim obodnim delovima je umereno-kontinentalna, dok najviši delovi Fruske gore imaju karakteristike klime nižih planina sa hladnijim letima i oštrim zimama sa više padavina. Spada u najkišovitije područje Vojvodine sa prosečnom sumom padavina od 680 mm. Najveća oblačnost je u decembru, a najmanja u avgustu. Najčešći vetrovi duvaju iz pravca zapad i jugozapad. Niži delovi (zbog geografske građe i klime) se odlikuju pitomim livadama i žitnim poljima, dok se viši delovi (preko 250 mnv) nalaze pod gustom šumom (grab, lipa, hrast, javor) žbunaste biljne zajednice čine glog, zova, divlja ruža, dren. Četinari su veštački sađeni. Pored velikog broja ptica (paragojski slavuj) u Fruskoj gori se gnezde orlovi, sokolovi, jastrebovi, crne rode i sove. Životinjske zajednice su zastupljene sa jelenima, srndaćima i drugom niskom divljači.1960. godine, osnovan je Nacionalni Park Fruska gora.

Podaci su korišćeni iz "Kratke istorije Novog Sada", Đorđa M. Srbulovića

e-volonter: Verica Savković