Kladovo

Kladovo, grad sa približno 10.000 stanovnika, predstavlja administrativni, privredni i kulturni centar opštine. Nalazi se neposredno na obali Dunava, kao i pored savremene kopnene saobraćajnice kojom su severozapadni delovi zemlje - preko Beograda i južni - preko Niša, na graničnom prelazu kod Hidroelektrane "Đerdap I" najkraćim putem povezani sa istočnom Evropom.

Istorija Kladova

Kladovo se ubraja u starije gradove u Podunavlju i nastanak naselja se vezuje za vojno-civilni logor Rimljana, na limesu pod imenom "ZANES". Kad je logor razoren, Sloveni su na njegovim temeljima podigli svoje naselje poznato pod imenom Novigrad. Izgradnjom turske tvrđave "Fetislam" 1524. godine, Novigrad sve više gubi slovenski karakter, s obzirom da su Turci na toj lokaciji podizali svoje civilno naselje.

Po tvrđavi je i naselje dugo bilo poznato kao Fetislam, a pod današnjim imenom Kladovo grad se prvi put pominje u jednom austrijskom vojnom dokumentu u kome je zabeležen napad hajduka iz Vlaške 1596. godine na grad i tvrđavu.

"EIN STATT CLAUDIA, LA CITTA DI CLADOVA,
FIN SCHLOSSELL AN DER THOMAU MIT NAHMEN KLADOWA"

Do 1833. godine naselje se nazivalo Fetislam, Novigrad, Kladovo. Na sadašnjoj lokaciji Kladovo je izmešteno za vreme kneza Miloša (stara lokacija neposredno uz tvrđavu često je plavljena), a tvrđava Fetislam predata je Srbiji na upravu 1867. godine, kada su predate i ostale tvrđave u Srbiji.

Kladovo se početkom XX veka ekonomski brzo razvijalo, ali je do zastoja došlo pred I svetski rat, tako da se o ekonomskom i kulturnom razvoju može govoriti počev od izgradnje HEPS "Đerdap I" 1964. godine.

Položaj
Opština Kladovo se nalazi na krajnjem severoistoku Srbije, na površini od 62.900 hektara. Zahvata oblast "Ključ" koja je tako nazvana po velikom dunavskom meandru, kao i delove Đerdapske klisure (Pecka bara - Davidovac) i Negotinske krajne (Slatinska reka - Milutinovac). Na istoku i severoistoku Dunav čini granicu ne samo opštine, već i Srbije sa Rumunijom, a Slatinska reka na jugu i jugozapadu, odnosno planina Miroč na severozapadu - granicu sa opštinama Negotin i Majdanpek. Kladovo se nalazi na 47 mnv, geografskoj širini 44°29' i geografskoj dužini 22°37'30".

Stanovništvo
Stanovništvo Kladova uglavnom čine Srbi i deo vlaškog življa koje je nastalo iz mešovitih brakova prilikom "bežanja" od Turaka u Rumuniju i stalnog vraćanja na stara ognjišta u Srbiji. U opštini Kladovo je u upotrebi srpski jezik i ćirilično pismo, a u okolnim selima, naročito kod starijeg stanovništva, govori se uglavnom vlaški.

Hrana - specijaliteti kraja
Kladovo je 1930. godine bilo označeno kao turističko mesto i banjsko lečilište, poznato po nadaleko čuvenom kavijaru, grožđu iz vinograda sa "živog peska" i bostanu. Danas je Kladovo poznato po ribljim specijalitetima i kavijaru koji se proizvodi u manjim količinama.

e-volonter: Dejan Svajner

Izvor
Turistička organizacija opštine Kladovo