Novi Sad

Istorija
Da bismo sagledali istoriju Novog Sada moramo se vratiti u prošlost. Putovaćemo u XVII vek, s' obzirom da nemamo jasne izvore koji bi potvrdili postojanje naselja, preteče Novog Sada, pre datog perioda. Naime, 1692. godine započinje izgradnja velike tvrđave na petrovaradinskoj steni, koja treba da posluži kao neprelazni bedem eventualnom turskom napadu. Oblik koji nam je danas poznat, Petrovaradinska tvrđava dobija 1780. godine, kada se završava njena gradnja. Zbog svog značaja, nazivana je "Gibraltar na Dunavu". Istovremeno, sa gradnjom tvrđave, na Bačkoj obali Dunava, naspram utvrđenja, niče manje vojno utvrđenje - Mostobran. Ovo naselje je imalo ulogu da zaštiti tvrđavu u slučaju napada, do demontaze pontonskog mosta koji je takođe postavljen u to vreme. Kasnije, u XVIII veku ovo naselje dobija naziv Petrovaradinski šanac. Rečni saobraćaj je bio veoma živ, što je uticalo na razvoj naselja. Velika pogodnost za razvoj naselja bila je blizina čuvenog carskog druma, koji je povezivao Carigrad sa Bečom (i dalje na sever i zapad Evrope) a koji je vekovima bio najbrža saobraćajnica između Evrope i Azije. Ova činjenica nam govori da je položaj Novog Sada, kao uostalom i čitave Srbije, imao sve prednosti za razvoj u mirnim vremenima, ali na žalost ratni pohodi između velikih sila nisu ga mogli zaobići. Kako Cvijic kaže ovo područje je "kuća na drumu". Život u naselju se odvijao unutar verskih zajednica, a među prvim objektima podizani su hramovi (pravoslavni, katolički, jevrejski…). A Novi Sad je, nekad, kao i danas, pružao mesto pod svojim parčetom neba svima koji su želeli da se u njemu nastane. Tako da je ovaj grad etnički i nacionalno šarenolik. Svi njegovi građani su dali svojevrstan pečat njegovoj celokupnoj slici, kroz folklor, običaje, arhitekturu, kulinarstvo, muziku… Kao produkt različitosti zadržao je svoju jedinstvenost, a po svojoj pitomosti i lepoti nadaleko se pročuo.

Novi Sad danas
Pored toga što je politički i administrativni centar AP Vojvodine, za Novi Sad se kaže da je grad kulture, ili kako ga često ne bez razloga nazivaju "Srpska Atina". Jos davne 1826. godine, u Pešti, osnovana je Matica Srpska. Matica je postala bastion nacionalne svesti, kulture i pismenosti. Njeno glasilo je bio, a i dan danas kada je matica ‘vraćena’ Novom Sadu, jeste "Letopis". On je ujedno i najstariji živi književni časopis u svetu. Tu su i brojni muzeji, galerije, pozorišta, bioskopi, manifestacije, udruženja, koja upotpunjuju život ovog grada, a njegovim posetiocima čine boravak nezaboravnim. Naravno Novi Sad je univerzitetski grad. Njegovi studenti se pored osnovnih studentskih pitanja sve više uključuju u istraživačke projekte, razmene studenata, organizovanje tribina, pomoć pri organizovanju određenih manifestacija... Tu su i brojni sportsko-rekreativni tereni, igrališta, hale, kao i izletišta za odmor i rekreaciju van grada. S’ obzirom na plansku izgradnju grada, sve je lepo ušuškano, podeljeno na stambene blokove, centar, velike zelene površine, parkove,a uz bulevare su biciklističke staze. Sve govori o dobroj orzanizaciji u gradu, što pomaze boljem snalaženju njegovih posetilaca, čak i onih koji ga prvi put posećuju. Naravno, uvek može bolje, čemu i njegovi građani teže, a smatram da to mogu postići jer je lako uočljiva njihova beskrajna ljubav prema svom gradu.