Svrljiske Planine

Svrljiške planine ispunjavaju prostor oivičen Svrljiškim Timokom i Nišavom, odnosno Svrljiškom kotlinom, sa jedne, i Sićevačkom klisurom i Belopalanačkim poljem. Zeleni vrh je najviša tačka 1.334 metra. Severne padine planine su delimično pošumljene i pokrivene prostranim pašnjacima na kojima i danas pašu stada čuvenih svrljiških ovaca. Padine prema Nišavi su uglavnom gole i strmo se spuštaju do reke stvarajući slikovitu klisuru. U kraškim stenama ima dosta pećina od kojih je najpoznatija 400 metara duga Prekonoska pećina.

Smatra se da je ovo nekad bila najlepša pećina Srbije sa izuzetnim nakitom. U pećini su otkriveni tragovi boravka paleolitskih lovaca.

Na najvećem delu svog prostora planina je besputna i teško prohodna pa je izbegavaju i planinari. O njenoj lepoti postoje oprečna mišljenja kao sto su oprečna i mišljenja o njenom pravom imenu. Svoj uobičajeni naziv je planina dobila po varošici Svrljig koja se nalazi u severozapadnoj podgorini. Nazivaju je i Gulijanska planina po malom naselju Gulijan na severnim padinama. Jedino naselje koje se nalazi u srcu planine je Rinj po kome se masiv naziva i Rinske planine.